Yardım - Arama - Üyeler - Takvim
Tam Forum Görünümü: Çocukken En Çok Nelerden Korkardık?
Anılarım.Net > HOŞGELDİNİZ > Anketler
çember
Hepimizin çocukluk korkuları vardı.. Kiminden kurtulduk, kimi belki hala içimizde bir yerlerde duruyor.. Neydi bu korkularınız, paylaşır mısınız smile.gif ..
Not: Anket çoklu seçime açık.

1)

2)

3)

4)

5)

6)

7)

8)
çokseybilenkiz
ben bir kaç başlık işaretliyecektim .müsade alamadım smile.gif
işaretlediğim diğer butonu oldu bu yüzden.
diğerden kastım fare hayvanı idi.çok korkardım halada korkarım.(şu kadar söyleyeyim canlı bir yılanı elime almışlığım,üstüme saldıran sahipli bir köpeği(sokak köpekleri insana saldırmaz) ensesinden tutup yere çalmışlığım vardır ama biri bana şu an oturdugun odada fare var dese ben geceyi sokakta geçiririm)
iğneden korkardım(hala biraz korkuyorum)
yanlız kalmaktan korkardım (şimdi yanlız kalamıyaçağım diye korkuyorum laugh.gif )
karanlık odada uyumaktan korkardım (sinema salonunda karanlıkta oturmaktan korkmazdım ama laugh.gif )
birde vampirlerden korkardım.
çember
9)

10)

11)

12)

13)

14)

15)

16)
alibaba
biri karanlık, diğeri, iğne. bir de köpek vardı ama oy verirken aklıma gelmedi. genel olarak hayvanlardan bir korkum yoktu.
Mrbom
Cinler periler hayaletler smile.gif
PROTOSS
Karanlık, Hayaletler korkuturdu ama asıl dudağımı uçuklatan korku, okulun açılmasına yakın gördüğüm kabuslardı. Rüyamda okula gidiyorum hayır diyorlar sen bir önceki sınıfı geçememişsin 4 dersten kaldın diye beni sınıfa sokmamalarıydı. Bu tür rüyaları hala görürüm. Rüyamda işe başvururum, diploma isterler, okula belge almaya giderim aaa senin eksik derslerin var bitirememişsin okulu derler. Rüyamda aylar geçer ve ben hala bitiremem, bitiremem, bitiremem. Yaş kaç oldu hala görülür mü yav. Nasıl bir bilinçaltıdır bu.
çember
Ben 4 tane seçeneği işaretledim.. Operadaki Hayalet yüzünden kabusum olan hayaletler, alt kata sürekli hırsız girdiği için hırsız, evhamlı bir tip olduğumdan anne-babayı kaybetme korkusu ve karanlık (ışıksız uyuyamazdım).. Şimdi hiç biri kalmadı çok şükür ama çocukken olmayan bir korkum hatta fobim var artık; köpekler wacko.gif ..
clown
Seçenekler arasında göremedim ama benim çocukluğumda en çok korktuğum şey börtü böcekti. Özellikle de karafatma, kırkayak ve çiyan. Bu böceklerden hala da çok korkarım.
çember
QUOTE(clown @ 21.04.2009, 14:25:43) *
Seçenekler arasında göremedim ama benim çocukluğumda en çok korktuğum şey börtü böcekti. Özellikle de karafatma, kırkayak ve çiyan. Bu böceklerden hala da çok korkarım.


Börtü böcek için 11-hayvanlar seçeneğini işaretleyebilirsiniz.. Her ne kadar geniş kapsamlı bir seçenek olsa da..
lifelines
Çocukkende şimdide en büyük korkum anne ve babamın benden önce ölmeleri.Bunun dışında hiç bir şeyden korkmadım.
C a n d y
Benimde çocukluktan beri süregelen korkum anne babayı yitirme korkusu ve küçüklüğümde izlediğim kuduz filminden ötürü iri köpeklerden çok korkarım..bir de yılan korkum ve tiksintim bakidir..
çalikusu
buraya bugün oy kullandım ama oğlum çoki stedi ne olur benim korkularımı işaretle diye kıramadım rolleyes.gif ,
o yüzden bende korkularımı burda dile getireceğim..

cinler ,periler,hayaletler vazgeçemediğim en ilk korkularım oldu her zaman,
hemen arkasından gelen korkum ise karanlıkdı ve ben hala karanlıkdan ,gözümle göremediğim doğaüstü herşeyden korkarım huh.gif
kabuslar ve karabasanlar üçüncü sırada ki karabasana bir kaç kez uğradım daha doğrusu o uğradı ph34r.gif
yani anlatılmaz yaşanır diyeyim başkada birşey demeyeyim mellow.gif

korku filmleri ehh onlarıda söylemeden geçemem ,
aman aman ,hem korkup hemde korku filmi izlemek kadar kötü bişi varmı ya blink.gif
yok yok eminim yokdur... biri buraya tırıs tırıs kaçan smiley koysa yaa swoon.gif
superisi
Ben en çok vampirden korkardım. Ablam bir keresinde kandırmıştı beni Dracula İstanbul'daymış diye de ne korkmuştum kanımın kokusunu alıp Denizli'ye de gelecek diye. Korku filmi izledikten sonra korkumdan tuvalete bile gidemezdim. Işığı kapattıktan sonra yıldırım hızıyla odaya koşardım. Sonra hayvanlardan yılanı hiç sevmem. Soğuk sinsi hayvan.. her zaman yatmadan önce yatağımın altına ve yorganımın altına bakar öyle yatarım. Öyle Hırsız katil gibi gerçek insanlardan korkmam da hayali canavar yaratıklardan çok korkarım. Hırsız, sapık, katil gibileri her zaman alt edebileceğimi düşünmüştüm çünkü sınıfımdaki tüm erkekleri döverdim ben laugh.gif

İstanbul'da 2,5 yıl yalnız kaldım. Benim gibi tırsak biri nasıl korkmadım hayret ederim kendime. Korkunca dua okurum geçer korkum. Bir de bu sürede hiç korku filmi seyretmedim. Seyretsem her halde soluğu ailemin yanında alırdım laugh.gif
GaLaCTiCa
Korku anketini doldurmamaşım ben de doldurayım smile.gif Çocukluğumda en çok cin ve perilerden ve hayaletlerden çok korkardım. Kulakları çınlasın bir esme abla vardı. Köyde biz çocukları etrafına toplar cinli-perili hortlaklı hikayeler anlatırdı. Hem korkar hem de dinlerdim smile.gif Akşam olunca dışardan eve gelirken veya metruk bir evin önünden geçerken çok korkardım. Çocukken ikinci korkum korku filmleri idi. Aynı şekilde hem korkar hem de yine izlerdim smile.gif Üçüncü korkum ceza ve dayaktı. Çocukken çok yaramaz olduğum için babamdan dayak yemekten çok korkardım. Hiç dayak yemememize rağmen acayip şekilde korkardım. smile.gif Yaramazlık yaptığım gün ya arkadaşımda ya da amcamlarda kalır. babamın siniri geçince eve gelirdim. smile.gif Babamın siniri gelip geçicidir olur geçer ileride tekrar etmez. smile.gif
Pawnee
Çocukken ben de cin-peri vs. mefhumlardan çok korkardım. "İyi saatte olsunlar" derlerdi büyükler smile.gif

Ama yaş ilerledikçe anne ve babamı (Allah [c.c] ikisine de sağlıklı-uzun ömür versin) kaybetme korkum çok arttı. Biraz evcimen olduğum için bu benim yaşamımdaki en büyük takıntımdır. Belki biraz garip gelecek ama hep "Rabbim onların eksikliğini gösterme" diye dua ederim. Yani öyle bir imkanım olsa, anne-baba ve kardeşimden önce ölmeyi, onların eksikliğini görmemeyi hemen kabul ederim. Tüm samimiyetimle söylüyorum bunu.

Bu vesileyle tüm forum üyesi arkadaşlarımın hayattaki anne-babalarına uzun ve sağlıklı bir ömür, vefat edenlere de rahmet diliyorum.
sahaf
Ben diğer seçeneğini işaretledim.çocukluğumun ufak tefek sayılabilecek korkuları dışında en büyük korkum rahmetli Nuriye yengemin bahçesinde bulunan YATIR idi.,Zeytinburnu elektrik idaresi karşısında geçti çocukluğumuz.top oynar yorulur kendimizi Nuriye yengemizin bahçesine atar doya doya su içerdik çeşmesinden..anne tarafından akrabamızdı aynı zamanda.koca bir bahçesi vardı meyva ağaçları vardı bahçesinde.Gece bastırdımı gece maçı yapardık.nede olsa elektrik idaresi önünde oynuyoruz her taraf ışıktı, şıkır şıkır yanıyordu mahallemiz. smile.gif

İki üç tane gıcık arkadaşımız topu özellikle yatırın bulunduğu bahçeye atardı..eee kim alacak topu? bizim akrabamız olduğundan genelde ben almaya giderdim.fakat yatırdan dolayı yussuff yapa yapa giderdim. unsure.gif bir gün yatırın orda bir karaltı gördüm ve avazım çıktığı kadar bağırdım (rüyalarda korku anında bağırırız ama sesimiz çıkmaz) neyse belkide gördüğüm kayısı veya incir ağacının gölgesiydi bilmiyorum ama epey korkmuştum.rahmetli Nuriye yenge geldi kadın dua okudu,üfledi bişeyler söyledi ve ne oldu biliyormusunuz? Yatırın bulunduğu yere gitti ve her gün düzenli olarak koyduğu su kovasını aldı,su kovası boştu evet boştu..birkeresinde gündüz gözü ile bakmıştım oraya içerde aliminyum su kovası, bir çift takunya, havlu ve tespihler vardı.yatır abdest alırmış derlerdi o zamanlar büyüklerim..

Dar bir ara vardı ve çıkmazdı aranın sonu hiç bir yere..kızlar burada oyun oynardı.oyuncaklarını falan sergilerdiler işte.yatırın bulunduğu yerin bir kısmı bu araya yakındı.mahallede çocuklar arasında bir patırtı koptu veledin birinin bağırışını duydum ‘’Tuna çarpılmış,Tuna çarpılmış’’ Tuna mahalledeki kızlardan biriydi çarpılma falan yok, fakat kız bayılmıştı..o gün o kızın neden bayıldığını öğrenemedik.yaşlılar gelmiş dua etmiş,okumuşlar.ama o kız bir daha o ara sokağa hiç uğramadı..bir çocuk için yaşadıklarım ve duyduklarım büyük bir travma idi benim için.

Yıllar geçti Nuriye yenge vefat etti. her tarafımız apartman oldu.gecekonduları yıkıp yerine bina diken mütahhit yatırın olduğu yere özel bir çalışma yapıp kabrini korumuş.yaş büyüyünce yatırın kim olduğunuda öğrendik yaşlılarımızdan..orada bulunan yatır bir askere ait çok eski zamandan kalma bir yermiş.bugün günümüzde türbe ve yatır bulunan yerler ziyaret yerleridir.bazen kandillerde, dini günlerde,veya herhangi bir gün olsun olmasın dua edenleri görürüm burada..yolunuz olurda zeytinburnu elektrik idaresine düşerse hemen karşısındaki ara sokağın içinde bu yatırı ziyaret edebilir ve ruhuna bir fatiha okuyabilirsiniz smile.gif
Mrbom
İlk mesajımda aklıma gelmemişti ama sanırım küçükken en çok Hakkı Korkan'dan biggrin.gif korkardım...Bu adam bizim köyün muhtarıydı ve eve gelmeyen,uyumayan,yaramazlık yapan tüm çocuklara 'bak! Hakkı Korkan geliyor' diye korkuttuklarını hatırlıyorum...
november76
Çocukken çok sevdiğimiz bir komşuannemiz vardı Allah rahmet eylesin, kardeşimle ben yaramazlık yaptığımız zaman bize "Andıklar gelip sizi götürecek." derdi. Bu andık denen şeyi ondan başka hiç kimseden duymadığımızdan ben hep andığın dev, canavar falan gibi hayali bir şey olduğunu düşünür dolayısıyla da bu tehdit beni hiç korkutmazdı.

Ama yıllar sonra Atlas dergisinin bir sayısında Uludağ çevresinde yaşayan dağ sırtlanları ile ilgili bir yazı vardı ve bu sırtlanların diğer adı andıkmış meğer. nihahu.gif O kadar şaşırdım ki oysa andığın hayali bir şey olduğundan o kadar emindim.
leventveziroglu
Ben en cok Korku Filmlerinden korkar genede encok o filmleri izlemeye giderdim sinemalara(daha TV nin T si yoktu zira)50 li yillarda..
En korktugum filmler:Kara Gölün Canavari,Morg Sokagi Cinayeti,Tarantula idi..
Kara Gölün Canavarini annemle seyerederken koltugun altina saklanmistim.

Morg Sokagi Cinayeti:Katil kadin kurbanlarina cingirakli bir bilezik hediye ediyor..Ve o gece o cingirak sesini takip eden canavar o eve girip kadini öldürüyordu..Filmin sonuna dogru Canavarin bir goril oldugunu ve katil tarafindan cingirak sesine düsman edilerek yetistirildigini ögreniyorduk..Kac kere gittim unuttum..

Tarantula:Dev bir örümcekdi..O film yüzünden örümceklere düsman olmustum..Biryerde bir örümcek agi gördümmü,hemen aga ya yakaladigim bir kara sineki yada karincayi canli canli atar,o yapistigi yerde agi titrestirince örümcek saklandigi yerden cikar ve avina dogru yürür tam o sirada ESAS OGLAN ben kibriti tutusturup örümcegi yakardim..Onlara kiziyordum zira kurbanlarina tuzak kuruyor,kacmalarina yada kendilerini savunmalarina izin vermiyordu..
Birgün tavan arasainda Futbol Topu büyüklügünde bir Tarantula Örümcegi gördüm..Mahallenin bütün cocuklarina bu haberi yaydim..Sira ile Tavan Arasina acilan kapagi acip korkudan bagirarak kapiyorduk..Derken bizden 2 yas büyük vede ayaklari yere basan bir abimiz SELISIK ERGIN geldi,kapagi acip iceri girdi..Ve Tarantula toz olup uctu..
Candy
Bu anketi atlamışım anlaşılan.smile.gif

Belki de geçmişteki ve süregelen korkularımı anımsamamak için,kimbilir?

Çoğu arkadaşım gibi annemle babamı kaybetme korkum birinci sıradaydı.Biraz geç kalsalardı kalbim sıkışırdı.Şekli şemali değişse de bu korkum hala duruyor yerli yerinde.

Kuduz filmi bende de tamiri zor bir yara açtı sanırım.Minik süs köpekleri dışında iriceleri yolumu değiştirmeme neden olur halen.

Her korku filmi sonrası uykusuz geceler geçirsem de merakıma yenik düşer yine de izlerdim.

Korkularımız da benzermiş değil mi..?smile.gif
oldkid
8. madde kesinlikle benlik. Hayatım boyunca 1.5 tane korku filmi seyrettim. Birincisi Halloween idi, ömrümden götürdü. İkinciside 30. dk.sında sinemadan çıkmış olduğum Suspria. Bayağı iddialı denebilecek bir film arşivim var. Bu stokta korku filmi sayısı ise 0, hatta gerilim filmi bile azdır. 4.madde ise daha genişletilerek gene maalesef tam benlik. Sevdiklerime birşey olmasından çok korkarım. Özellikle seyahat eden yakınlarım için geçerli bu. Hareket tarihini, saatini bildiğim bir akrabam ya da dostum gideceği yere vardığında beni mutlaka ama mutlaka aramalıdır. Aramayan herkesden acısını çıkartırım, çıkarttım...
simeli
Mavimars'ı okuyunca anladım.
Demek ki yanlız değilmişim.Okulu bitireli kaç yıl oldu,ben de hala okulla ilgili rüyalar görürüm.Hatta,bırakın üniversiteyi,bazen liseyi bile bitiremediğimi görürüm.Üniversitedeyken,bir türlü mezun olabileceğime inanmamamın,mezuniyeti,kendi açımdan dünyanın en büyük olayı gibi görmenin sonucu olsa gerek.Bu rüyalardan ömür boyu kurtulacağımı pek sanmıyorum.
Cinler,periler,hayaletler ve karanlık korkusu ise,başka bir şey.Aslında,karanlık korkusu dediğimiz olay,ben de özellikle korku mudur yoksa ürperti midir,bilmiyorum.Zira,ıssız yerlerde karanlıktan korkmama rağmen,evde ise uyurken,mümkünse,zifiri karanlığı tercih ederim.
nicka
Ben de cinler,periler diyorum.
Bir de doktor ve iğne ile tehdit edilmesinden korkardım;
Alt katımızda bir eczacı oturuyordu çünkü;
raymond
Seçeneklere bakınca, 10-12 yaşlarıma kadar dönem dönem ağırlık kazanmış bazı korku kaynaklarını görüyorum bu listede, bazı seçenekler ise yaşamımın daha sonraki dönemlerinde öne çıkmışlardı fakat başlığın çocukluk çağlarımızdaki korkular olması sebebiyle bunları bahis konusu etmeyeceğim...
Müsaade ederseniz ben listeye bir eklemede bulunmak istiyorum... "Bohçacılar"... Sebebi de, özellikle büyüklerimiz tarafından sıkça telaffuz edilmeleri, yaramazlık yapmamız ya da evlerimizin bulunduğu muhitten uzaklaşmamız durumunda bu bohçacı kadınlar tarafından kaçırılabileceğimizin söylenip durulmasıydı... Bu yüzden özellikle 7-8 yaşıma kadar olan dönemde, bir bohçacı kadınla karşılaşsam yolumu değiştirir, bazen de eve kaçardım... E tabi konu-komşunun çocuk korkutmak için yaptığı dolduruşlardı buna sebep olan... Bohçacı kadınların sırtlarındaki büyükçe bohçalarda, kaçırılan çocuklar olduklarını, ellerindeki -esasen metre olan- uzunca sopalarla da küçük çocukları bayılttıklarını düşünürdük... Neyse ki, ilkokula başladıktan kısa bir süre sonra bu korku da bitti... Zîra bohçacılar hakkında bizleri korkutan komşu kadınlar, tanıdık ablalar, teyzelerin bazılarının -nadiren de olsa- bu kadınlardan alışverişler yaptıklarını görmüştüm... Bu nasıl bir çelişkiydi?.. Üstelik serilen, açılan bohçalardan çocuk yerine kumaşlar danteller ve benzerleri çıkıyordu... Bayıltıcı sopalar da birer ölçü birimine dönüşmüştü...
Ege'nin hemen bütün ilçelerinde olduğu gibi bizim ilçeye de yazları birkaç aylığına uğrayıp şehir kenarında çadırlar kurarak gün içinde satış yapmak üzere şehirde dolaşan bu insanlar üzerinden kurgulanan korku telkinlerinin, çok küçük yaşlarımızda evden fazlaca uzaklaşmamızı istemeyen büyüklerimiz tarafından icat edilmiş olduğu apaçık... Onlara da büyüklerinden intikal etmiş olmalı...
Günümüzde pek ortalarda gözükmeyen, belki de o eskiye ait bilindik ticaret usullerinden vazgeçen, belki biraz daha yerleşik hayata intikal eden bu insanlara -nadir olmakla birlikte- rastladığımda küçük yaşlarıma ait korkularım, bir bakıma mazim, koşturduğum, oynadığım sokaklar aklıma geliyor, gülüp geçiyorum...
doksanlardangelenadam
Kabuslar,karabasanlar dedim.Çünkü oturduğumuz mahallede düzenli olarak her evden bir karabasan hikayesi çıkardı.Yok efendim uyurken üstüne çullanıyormuş da,yok efendim nefes aldırmıyormuş da,yok efendim kendi ölünü görüyormuşsun da vs.Aslında doktor-dişçi hariç hepsinden de korkardım da,en çok da nedense bunların rüyama girmesinden korkardım.

Mesela bir korku filmi seyrettiğimde ilk aklıma gelen(halen)"Acaba rüyama girer mi?"korkusu oluyor.Hepsini kapsıyor diyebiliriz bu seçenek.
mavi
Karanlıktan ve korku filmlerinden çok korkardım. Karanlıktan artık korkmuyorum ama hala korku filmi izleyemem...
sahaf
QUOTE(mavi @ 04.12.2010, 20:40:13) *
Karanlıktan ve korku filmlerinden çok korkardım. Karanlıktan artık korkmuyorum ama hala korku filmi izleyemem...


Gece yatarken ışığı söndürtmezdik; sebebi öcü gelip bizi yer diye. Yazlık sinemalarda korku filmi seyreder, sinemadan saat 01'e doğru çıkardık. sinemadan evin yolu tutulurdu 3, 5 arkadaş olurduk, herkes sıra ile birbirini bırakırdı. Kalan çocuk sayısı korku filmi gibi gitgide azalırdı unsure.gif , ben sahile yakın oturduğumdan en sona ben kalırdım. Eve girene kadar filmde seyrettiğim bütün iblisler arkamdan kovalardı sanki, şarkı söyleye söyleye içeri atardım kendimi biggrin.gif
mavi
smile.gif Eğer olurya şaşar düşer bir korku filmi izlemişsem o gün evin içinde bağıra bağıra şarkı söylerdim ya da la la la ooooo diye sesler çıkartırdım smile.gif Yoksa filmdeki bütün korkunç karekterler hep benimle olurlardı, onları zihnimin içinden çıkartmak bir hayli güç olurdu. smile.gif bende çözüm olarak korku filmi izlememeyi buldum wink.gif

Sahaf, alıntı yaparak mesaj yazmayı hala bilmiyorum sad.gif bu sebepten böyle bir cevap oldu...
Adore
Çocukken nelerden korkardım?
Sabahçıydım ve okula geç kalmaktan çok korkardım rolleyes.gif
Geceleri karanlıktan korkardım, karafatmalar gelip beni yiyecek sanırdım.
(Hep teyzemin yüzünden, beni böyle korkuturdu)

Çocukken korktuğum karanlığı şimdi ne kadar da çok seviyorum..
O karanlık beni, sadece karanlıkta görünen renkli ışığıma kavuşturuyor
karakedi
Ben de atlamışım bu anketi; cinler-periler ve korku filmlerini işaretledim, korku filmlerini hala izleyemem.
hale
Karanlıktan korkardım biraz.. Bir de sevdiklerimi kaybetmekten. Bir de sokak hayvanlarından; kedi, köpek, kuş ne olursa.. Onlardan hala korkarım..
hale
Karanlıktan korkardım biraz.. Bir de sevdiklerimi kaybetmekten. Bir de sokak hayvanlarından; kedi, köpek, kuş ne olursa.. Onlardan hala korkarım..
niçe
Bahçedeki tuvalete çıkmaya korkardım lağım faresi çıkıyordu tuvaletten popomu ısıracak diye çok korkardım ve genelde annemi çağırırdım annem beklerdi hep çocukluk işte grinder.png
Asıl içeriğin sadece basit bir görünümüdür. Resimlendirilmiş tam halini görüntülemek için lütfen, buraya tıklayınız.
Invision Power Board © 2001-2019 Invision Power Services, Inc.